piątek, 30 czerwca 2017

Praca za granicą – formalności, zasiłki rodzinne



O czym należy pamiętać przed wyjazdem do pracy za granicę

Obecnie praca zagranicą je jest już kojarzona z takim wysokimi zarobkami i łatwym życiem. Zdarza się jednak nadal, że członkowie rodziny są zmuszeni pracować za granicą (lub jest to ich świadomy wybór)  by poprawić byt swój i najbliższych.
Czasami praca jest sezonowa, czasem stałe zajęcie.  O czym należy pamiętać przez wyjazdem?

Przed wyjazdem z Polski musimy uzyskać zezwolenie na pobyt i zatrudnienie na terenie danego kraju. Dokument taki wydawany jest najczęściej na podstawie konkretnej oferty pracy; musimy pamiętać, że w Unii Europejskiej nie wszystkie państwa otworzyły już całkowicie swoje rynki pracy dla Polaków - aby pracować w niektórych krajach europejskich potrzebne są specjalne zezwolenia, często czasowe,
Koniecznie należy poznać przepisy związane z rejestracją i ubezpieczeniami społecznymi obowiązujące w kraju wyjazdu, a w razie potrzeby dopełnić formalności wyrejestrowania z ZUS/KRUS w Polsce oraz zadbać o ważność dokumentów tożsamości (dowód osobisty i/lub paszport).
Warto także wyrobić w NFZ europejską kartę ubezpieczenia zdrowotnego, obecnie karta taka ważna jest 6 miesięcy.
Najlepiej  mieć upatrzoną konkretną ofertę pracy, a jeszcze lepiej - podpisaną umowę wstępną (zwaną też kontraktem wstępnym); w niektórych krajach jest to wymagane do uzyskania zezwolenia na pracę.  Czasem potrzebne jest przetłumaczenie umowy czy innych dokumentów. Jeśli macie problem z tłumaczeniem dokumentów w Waszym mieście, można to zlecić przez internet np. na stronie centrumtlumaczen.pl
Warto także sprawdzić wiarygodność pracodawcy - w tym celu warto sięgnąć po inne źródła wiedzy niż tylko internet . Na miejscu należy otworzyć konto bankowe, którym będziemy posługiwać się zagranicą.
Powszechnie wiadomo, że zasiłki rodzinne w UE są kilkukrotnie wyższe niż w Polsce. Głównie ze względu na poziom zarobków, w konkretnych krajach.  Jednak nie każdy wie, komu przysługuje zasiłek rodzinny za granicą i na jakich zasadach odbywa się jego przyznawanie?
Zasady obowiązujące w Unii Europejskiej są takie, że każdy Polak legalnie zatrudniony poza granicami naszego kraju korzysta ze świadczeń, jakie gwarantuje mu dany kraj zatrudnienia. Polacy pracujący za granicą mają prawo wnioskować o świadczenia rodzinne w danym państwie.  Co decyduje o tym, czy i jaki należy nam się zasiłek za granicą?

środa, 28 czerwca 2017

Pielęgnacja skóry twarzy




Skóra naszego ciała, potrzebuje odpowiedniej pielęgnacji. Zwykle jednak najwięcej problemów  przysparza pielęgnacja twarzy. Ciało jest rzadziej narażone na oddziaływanie szkodliwych warunków atmosferycznych: słońca czy suchego, mroźnego powietrza.
Podstawową sprawą jest określenie jaki mamy typ skóry oraz regularne stosowanie odpowiednio dobranych kosmetyków i innych produktów/urządzeń do pielęgnacji skóry. Istnieją podstawowe typy skóry: normalna, sucha, tłusta oraz cera wrażliwa (najczęściej w połączeniu z którymś z pozostałych typów).
Podstawą jest codzienne oczyszczanie i nawilżanie cery. Warto także stosować po 20 pierwsze kremy przeciwstarzeniowe.
Cera normalna jest najmniej problemowa, to nie znaczy jednak, że nie ma swoich potrzeb.
Natomiast cera sucha jest ściągnięta, uwrażliwiona, często szczypie, powodując dyskomfort. W pielęgnacji takiej skóry nic nie jest najważniejsze jest nawilżanie i natłuszczanie. Kosmetyki do pielęgnacji powinny zawierać treściwe składniki tłuszczowe, takie jak oleje oraz masła roślinne.  Oczyszczanie takiej skóry powinno być bardzo delikatne.

Cera tłusta to wbrew pozorom zmora także osób po 30 roku życia. Przyczyną łojotoku i wyprysków mogą być problemy wewnętrzne (hormony, choroby czy dieta) lub zewnętrzne (źle dobrane kosmetyki, nadmierne wysuszanie skóry lub obciążanie jej). W przypadku cery trądzikowej, należy wybierać także delikatne i niedrażniące kosmetyki do oczyszczania – zamiast peelingów mechanicznych, raczej enzymatyczne. Z wypryskami należy walczyć miejscowo. Doskonałe do cery tłustej są  glinki – zarówno jako maseczki, jak i składnik kremów.

piątek, 16 czerwca 2017

Odpowiedzialność rodziców za szkody wyrządzone przez dzieci



Dzieci małoletnie czyli do lat 13 nie  ponoszą odpowiedzialności za swoje czyny (nie można im przypisać winy) oraz tym samym szkody  przez nie wyrządzone. Wyłączenie ich odpowiedzialności zostało uregulowane w przepisach, że względu na to, że przez stopień rozwoju psychofizycznego nie mogą one same właściwie kierować swym postępowaniem. Za szkody wyrządzone przez takie dzieci odpowiedzialność ponoszą rodzice, jednak nie zawsze oznacza automatycznie obciążenia odpowiedzialnością za wyrządzoną przez nich szkodę jego rodziców czy opiekunów. Ważne jest, że za szkody te odpowiedzialny jest tylko ten, kto z mocy ustawy lub umowy jest zobowiązany do nadzoru nad małoletnim i tylko wtedy, gdy nadzoru tego nie wykonywał starannie.
Trochę inaczej przedstawia się sytuacja, gdy dziecko ukończyło już 13 lat. Po osiągnięciu tego wieku, małoletniemu może przypisać winę, ale wtedy poziom jego rozwoju jest już kwestią istotną. Zdarza się,  że niemożliwość przypisania winy z powodu wieku dotyczyć może także osób małoletnich po ukończeniu 13 lat, których stopień rozwoju psychofizycznego jest niższy niż w grupie rówieśniczej.

Odpowiedzialność odszkodowawczą za czyny małoletniego ponoszą osoby sprawujące nadzór, a zatem rodzice lub opiekunowie. Oczywiście to zasada generalna, są także wyjątki, które wyłączają poniesienie odpowiedzialności (obrona konieczna, stan wyżej konieczności itp.)
Ważna informacja jest taka, że osoby zobowiązane do nadzoru nie muszą go jednak przez cały czas wykonywać osobiście i zwolnią się od odpowiedzialności jeśli oddadzą podopiecznego pod nadzór innej osoby lub instytucji  (czyli dziecko będące w przedszkolu, szkole czy na koloniach pod opieką innych odpowiedzialnych osób, a nawet pod opieką sąsiadki czy wynajętej opiekunki do dziecka) . Jednak w przypadku powierzenia opieki nad młodszym rodzeństwem starszemu (nie pełnoletniemu) nie zwolni rodziców (opiekunów) z odpowiedzialności odszkodowawczej.

sobota, 10 czerwca 2017

Sekret młodości Japonek



Czy słyszeliście kiedyś o recepcie Japonek na  wieczną młodość? Ponoć powszechne są proste zabiegi pielęgnacyjne, które w Japonii są „patentami” wymyślonymi przez gejsze takie jak mycie włosów w wodzie po ugotowaniu ryżu.
Średnia długość życia kobiet mieszkających w Japonii to aż 85 lat. Taka długowieczność to zasługa przede wszystkim zdrowej diety, opartej małych porcjach i siedmiu podstawowych składnikach: ryby, warzywa, owoce, soja, ryż, makaron oraz herbata. Mieszkanki Japonii nie tylko cieszą się długim i zdrowym życiem, ale także  szczupłą sylwetką oraz w miarę naturalnym młodym wyglądem aż do późnej starości.
Japonki wierzą, że przez pory skóry wszystkie składniki, również te toksyczne, trafiają do krwiobiegu i zatruwają cały organizm.  Stosują tylko sprawdzone, najlepszej jakości kosmetyki.
W Polsce są już dostępne niektóre japońskie produkty, czyli Japońska bestsellerowa marka Hada Labo TokyoTM. Kosmetyki te przywracają skórze kluczowy dla niej składnik czyli  – kwas hialuronowy, którego zawartość maleje wraz z wiekiem.
Kosmetyki Hada Labo TokyoTM są bogate w Super Hyaluronic AcidTM  czyli najlepsze połączenie kilku rodzajów kwasu hialuronowego. Co ważne, nie zawierają zbędnych składników, niepotrzebnie obciążających skórę.




Dzięki lekkim recepturom kosmetyków Hada Labo są doskonałe do aplikacji w sposób, jaki czynią to Japonki, czyli warstwa na warstwę, np. najpierw serum potem krem.
Marka Hada Labo TokyoTM  jest  bestsellerem w Japonii i na świecie, teraz można je kupić w drogeriach Rossmann. Na polski rynek została wprowadzona przez firmę Dax Cosmetics.
W  Rossmannie w sprzedaży jest aż 13 kosmetyki marki HADA LABO TOKYO™ podzielonych na dwie linie:
- biała – dla każdego typu skóry bez ograniczeń wiekowych
- czerwona – wzbogacona o odmładzający retinol i kolagen, dla skóry dojrzałej po 40 roku życia

czwartek, 1 czerwca 2017

Dziecko choruje – pobyt w szpitalu



Choroby oraz pobyt w szpitalu to część naszego życia. Oczywiście każdy chciałby aby takich pobytów w ośrodkach medycznych było jak najmniej. Pomimo tego warto wiedzieć jakie świadczenia przysługują przy pobycie dziecka w szpitalu. W Polsce dziecku przysługuje bezpłatna opieka medyczna do 18-lego roku życia. Rodzice  podlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego mają obowiązek zgłosić je jako członka rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego. W przypadku gdy rodzice nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, mogą go do niego zgłosić ubezpieczeni dziadkowie. Obecnie każda placówka medyczna sprawdza przed wizytą czy dana osoba jest aktualnie ubezpieczona, jeśli zostanie udzielona pomoc medyczna, a dziecko nie zostało zgłoszone do ubezpieczenia jako członek rodziny, należy  liczyć się z tym, że koszty udzielonych dziecku świadczeń medycznych obciążą rodziców.
Często rodzice ubezpieczają się dodatkowo w swoim zakładzie pracy.  Wtedy zwyczajowo za pobyt dziecka w szpitalu  wypłacana jest dodatkowe świadczenie z ubezpieczenia.
Zdarza się także, że rodzice pozywają szpital za błędy medyczne powstałe na przykład przez zaniedbanie personelu. Gdy dziecko zostało narażone na jakąkolwiek szkodę, jak np. brak przewidywanych skutków leczenia, przedłużoną rekonwalescencję, konieczność ponownego przeprowadzenia zabiegów, możemy wystąpić do szpitala o odszkodowanie. Może to wynikać z postawienie złej diagnozy, podawania nieodpowiednich leków, zastosowanie niewłaściwej terapii, czy zakażenie będące skutkiem niewystarczającego poziomu higieny itp. Pamiętajmy, że staranie się o odszkodowanie przysługuje zawsze, niezależnie od specyfiki leczenia ani od tego czy była to usługa płatna czy też nie.